Wirtualizacja jest niebywale pojemnym i wieloznacznym terminem, który traktuje o abstrakcyjności tak zwanych zasobów w zgoła różnorodnych odnogach informatyki.
Spróbujemy więc w telegraficznym skrócie zastanowić się nad tym konkretniej.

Przede wszystkim dzięki niej znacznie efektywniejsze jest wykorzystanie realnych i istniejących zasobów sprzętowych za pomocą adekwatnie dobranych i dowolnych modyfikacji rozmaitych cech charakterystycznych zasobów wirtualizowanych, dopasowując je tym samym do oczekiwań użytkownika. Ograniczeniem mogą być tu jedynie założenia projektowe czy też – węższe lub szersze – możliwości sprzętowe.

Jedną z inauguracyjnych czy też pionierskich i szerzej zastosowanych technik wirtualizacji była przede wszystkim tzw. technika wirtualizacji operacyjnej pamięci. Aktualnie ten typ techniki jest popularny m.in. w komputerach osobistych i tzw. wbudowanych systemach.

Inną przykładową techniką tego typu jest wirtualizacja sprzętu komputerowego celem korzystania z kilku systemów operacyjnych.

Dodatkowa opinia

Wiele osób ze starszego pokolenia słysząc słowo „wirtualizacja” zadaje sobie pytanie „Wirtualizacja – o co tutaj chodzi?” Nie jest to trudne do wyjaśnienia, a najprościej mówiąc, wirtualizacja odnosi się do szeroko rozumianych zasobów informatycznych, pozwalając na efektowniejsze wykorzystanie zasobów sprzętowych.

To nic innego jak pozwolenie na to, by nasze systemy w komputerach pracowały jeszcze wydajniej, wykorzystując jak największą ilość zasobów, a także po to by jednocześnie mogło pracować kilka systemów operacyjnych. Wirtualizacja pozwala na modyfikowanie i dostosowywanie programów, zasobów, systemów do każdego użytkownika, tak aby praca z komputerem była dla niego jeszcze przyjemniejsza.